دین و زندگی را به بازی نگیریم و به بازی نگذرانیم (5)

وَإِذَا نَادَيْتُمْ إِلَى الصَّلاَةِ اتَّخَذُوهَا هُزُوًا وَلَعِبًا ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لاَّ يَعْقِلُونَ (المائده، 58)

و هنگامى كه [به وسيله اذان، مردم را] به نماز مى ‏خوانيد، آن را به مسخره و بازى مى ‏گيرند، زيرا آنان مردمى ‏اند كه نمى ‏انديشند.

برخی نه فقط کاهل نماز و یا بی‌نماز هستند، بلکه نماز (عبادت) و حتی مقدماتی چون "اذان" را به سخره می گیرند! اینها نمی اندیشند که "اذان"، یعنی اذن و اجازه خداوند متعال به بندگانش، برای قیام در محضرش و گفتگو و راز و نیاز با او و کمال عبادت، به آن گونه که خودش فرموده است. پس نه فقط مترصد باشیم که با شنیدن صدای اذان، به نماز بشتابیم و خود را به نماز اول وقت عادت دهیم، بلکه [به ویژه به آیه ی فوق]، برای "اذان" اهمیت و حرمت قایل شویم. فایده اش برای خودمان است.

آرشیو
12 دى 1348  نسخه قابل چاپ  ارسال به دوستان
   کل بازديد : 10660254
   بازدید امروز : 5931
تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به «پایگاه پاسخگویی به سؤالات و شبهات – ایکس شبهه - ‌x-shobhe» می باشد.
استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است.